Zuid America. (bijna het einde van onze reis)

We hebben de afgelopen weken even flink bijgewerkt aan ons blog zoals jullie merken.....Hier alweer een samenvatting van wat we beleefd hebben. Kunnen jullie het een beetje bijhouden met lezen? haha.

Brazilië

Er was nogmaals een spannend momentje op het vliegveld, dit keer in New Zealand. We mochten niet naar Rio de Janeiro vliegen omdat we geen uitgaande ticket vanuit Brazilie hadden..... Wat is dat voor een onzin, dat hadden ze ook wel eens mogen vertellen! De reden hiervoor is dat we geen visum nodig hebben voor dit land maar wel moeten bewijzen dat we binnen 90 dagen weer weg zijn. Dus .... stress....gelukkig wisten we al dat we naar Chili wilden gaan. Hup... naar het reisbureau op het vliegveld om te kijken hoeveel een ticket kost vanuit Rio naar Chili....pffff...we vielen stijl achterover....een ticket kostte ongeveer 800 euro PER PERSOON!!! what...???!!! zijn jullie gek??? wij via internet gekeken, hier waren goedkopere te vinden, het is alleen de vraag of we binnen 1 uur dan onze e-tickets al zouden krijgen (deze heb je nodig anders mag je nog niet instappen, een reserverings nummer is niet genoeg). Wij hadden zoiets van we proberen het gewoon want dat scheelt ons drie kwart van het geld. Alles ingevoerd en afwachten. Binnen 45 min hadden we onze e-tickets, wij helemaal blij dat we toch nog goedkoop uitwaren. Komen we weer bij de bali verteld de vrouw die op dat moment daar stond doodleuk dat het ticket niet goed is, waarom niet? We moesten Zuid Amerika verlaten en niet alleen Brazilie....what???!!! wij ja uh nee dat hebben we specifiek gevraagd, wat u zegt klopt niet! Terug naar reisbureau om te vragen hoe het zat, en deze vrouw vertelde ons dat er geen probleem zou moeten zijn. Wij weer terug, gelukkig kwam Roy op het idee om via de self check in balie in te checken. Paspoort scannen, hoppa alle boarding kaarten eruit. YEAH!!!! helemaal happy. En toen konden we bagage inscannen en het vliegtuig instappen. In Rio de Janeiro zijn we naar Christus de Verlosser geweest, wat een prachtig uitzicht over heel Rio, geweldig. Verder hebben we wat door de stad gelopen en veel gerelaxed. En toen....waar we voor gingen....Oud op Nieuw vieren! We zijn hiervoor natuurlijk naar Copacobana beach geweest, wat een mensenmassa! Hier komen jaarlijks 2 miljoen mensen heen om dit te vieren, en ja....dat geloven we graag! Het oud op nieuw was een geweldig vuurwerk spectacel met daarna een groot strandfeest. Het was echt toppie!

Chili

Vervolg bestemming was Santiago, hier hebben we eigenlijk vooral uitgezocht wat we de laatste maand nog gingen doen in Zuid Amerika en alles op voorhand geboekt (transport en hostels) zodat we deze 'stress' niet meer hebben, haha. We hebben door de stad gewandeld en we zijn naar een mooi uitzicht punt geweest. Vanuit hier zijn we doorgereisd met de bus naar Valparaiso, dit is een grote gezellige stad. Het grappige hier waren alle straatjes (veel met graffiti, maar mooi kunst graffiti) en de liften. Deze liften waren gemaakt op verschillende plekken zodat je geen bergen hoefden te lopen, erg handig! Ook dachten we een locale bus te pakken om vanuit de bergen het uitzicht te zien. Na een half uur wachten op de bus moesten we snel instappen want de bus chauffeur had haast. Instappen, na uitleg waar we heen wilden snel betalen en nog geen 3 minuten later werden we eruit gegooid....bestemming bereikt (wij dachten dat het zeker een kwartier was met de bus)....wij even hartelijk gelachen hierom. We hebben vanuit de kade ook naar zeehonden en zeeleeuwen kunnen kijken, dit was erg grappig om te zien. Na de eerste nacht slapen kwamen we erachter dat er iets vanuit het plafon naar onder kwam, wij navraag gedaan, dit was dus blijkbaar zaagsel van termieten. Stelde de hostel eigenaar voor om het laken te verschonen??!! wij zo, uh nee, we willen een andere kamer. Oh ja dat kan ook zei de jongeman, maar eigenlijk dit hele gebouw en de meeste gebouwen hier in Valparaiso hebben termieten dus weet niet of het helpt. Wij waren stomverbaasd maar op de andere kamer hadden we er geen last van. Daarna zijn we naar La Serena gegaan met de bus, deze bus was echt DIKKE VETTE royal class! Echt super relaxed en heeeel veeel ruimte!!! In dit stadje kwamen we heel veel straat artiesten tegen, vooral bij stoplichten (kruispunten) deden ze hun kunstje om zo geld te verdienen. De volgende dag gingen we al meteen door naar San Pedro de Atacama, dit is een busreis van 17 uur....maar ... met zo'n luxe bussen als in Chili vonden we dit echt geen probleem. We zaten zelfs bovenin bij het voorraam, dit vond Maud toch wel weer geweldig. En dan ineens, na 17 uurtjes, zit je midden in de woestijn! Wat een droogte en hoogte, dit sloeg meteen op onze adem en in ons bolletje. We hadden al gehoord van hoogteziektes en we merkte er toch wel al een beetje van. Hier hebben we twee tours gedaan, the Valley of the moon en Laguna Cejar tour. Deze waren beide in de woestijn, in zoveel droogte en niks dat leeft is de woestijn toch een prachtige en diverse omgeving.

Bolivia

Vanuit San Pedro de Atacama hebben we een 3 daagse Jeep tocht naar Uyuni (Bolivia) gemaakt. Dit was een geweldige belevenis! Hier kregen we pas echt last van de hoogte, het hoogste punt tijdens deze tour was 4900 meter. Pfffff, na 5 meter lopen was je al uitgeput, niet te beschrijven. We hebben veel woestijn, laguna's, flamingo's en bergen gezien, het was prachtig. We hebben hier ook in een zout hotel overnacht, dit was echt gemaakt van zout (we hebben het geproefd.. :) ). Het hoogtepunt van deze tour waren de zoutvlaktes in Uyuni. Dit was erg speciaal om te zien, vooral de leuke foto's wat je kan maken. Na deze tour hebben we in het stadje Uyuni nog wat gedronken en gegeten met een paar van de groep en zijn in de avond meteen doorgereisd naar La Paz. Maud was hier een beetje ziek, maar er werd goed voor haar gezorgd door Roy en de buschauffeur dus ze was de volgende dag alweer beter. In La Paz werden we letterlijk aan de straat uit de bus gezet, niet normaal. Maar goed....richting hostel gelopen en de tassen neergezet om richting de stad te gaan. Roy had erg last van z'n rug dus we zijn niet zo lang weggeweest, verder hebben we in het hostel getypt, was gedaan en spulletjes uit de tas opgeruimd. De volgende ochtend moesten we namelijk alweer vroeg (5.30am) klaar staan omdat we naar Copacobana (in Bolivia) gingen. Komt de bus te laat....en niet een beetje.... 1,5 hr gewacht! We waren de laatse die werden opgehaald en we hadden net de pech dat we de twee meest smalle zitplekken kregen.....pfff. Wat hadden we last van de rug daarna, één van ons moest meer naar voren zitten en de ander naar achter. We konden dus niet slapen en hebben veel van het land kunnen zien, dus het heeft z'n voordeel. Het grappige tijdens de reis was dat we een stuk over water moesten. De bus werd op een veerbout (Boliviaanse standaarden, dus het zag er armoedig uit) naar de overkant gevaren en wij konden met een bootje. DIt was wel grappig. Het stadje is erg leuk en gezellig, de stad ligt aan lago Titicaca en dit is het hoogst gelegen meer van de wereld. We hebben gewandeld en op terrasjes gezeten omdat Roy toch nog veel last van de rug had.

Peru

De volgende dag hebben we ontbeten en zijn we met de bus naar Puno gegaan. De grens overgang ging niet zo soepel en we moesten weer heeeeel lang wachten. Het belangrijkste blijft dat we natuurlijk goed en wel zijn aangekomen op de plaats van bestemming. We zijn naar de stad geweest en dit was net zoals in de voorgaande stadjes erg leuk en gezellig. Roy heeft hier een typisch stuk vlees gehad, alpacca, om te smullen! We hebben een Island tour gedaan, maar dit was niet echt geweldig. Het enige interresante wat we gezien hebben is dat ze floating islands met riet kunnen bouwen en dat ze daarop leven. Hier eten ze zelfs de riet, hier bouwen/maken ze spullen met riet en ze beweren dat ze ook lichamelijke klachten kunnen genezen met riet. Het komische van alles was nog dat ze zonnepanelen en sateliet hadden......dus toch een beetje verwesterd (of verpest misschien?). De dag daarna hebben we een bus hop naar Cusco gedaan. DIt is een transport service waarbij je bij verschillende bezienswaardigheden stopt. We hebben verschillende dingen gezien maar we vonden het beide niet zo heel spectaculair. In Cusco zijn we aangekomen en naar ons geboekte hostel gegaan, dit leverde een flinke discussie op omdat we zonder pardon naar een andere hostel werden verwezen met verhaaltjes die niet klopten. We hebben ons geld terug gevraagd en zijn een ander hostel gaan zoeken. Dit was de moeite waard want in dit hostel (eigelijk een homestay) waren hele hartelijke mensen. De bedden waren iets minder maar de tweede nacht kregen we al meteen een nieuwe kamer. We hebben in Cusco de Sacred Valley tour gedaan, hier kregen we verschillende plaatsen in de omgeving te zien die belangrijk waren in de inka tijd. Dit was erg interessant (willen jullier meer info over inka's .... even googlen). En natuurlijk ....niet te missen als je in Peru bent..... Machu Picchu!! Hiervoor moesten we eerst 6 uur met het busje naar een bepaalde plaats rijden, vanuit daar had je twee opties om bij het dorpje Aguas Calientes te komen om naar Machu Pichchu te gaan. Dit dorpje is alleen bereikbaar met (een veel te dure ) trein of te voet (3uur lopen). Natuurlijk zijn we gaan lopen en hebben er maar 2 uur over gedaan, knap he? In het dorpje zijn we met de groep gaan uiteten en kregen we een hostel aangewezen. De volgende ochtend zouden we naar Machu Picchu gaan, ook hiervoor waren 2 opties, met de bus of lopend. Maud ging met de bus en Roy was dapper om de berg te beklimmen. Roy heeft het knap gedaan, hij kwam helemaal uitgeput en zeikenat van het zweet boven, maar heeft wel een prestatie geleverd! De rondleiding in Machu Picchu viel een beetje tegen omdat we het niet zo goed meekregen allemaal. Het was erg indrukwekkend en wat waren de Inka's slimme en sterke mensen. Na veel foto's gemaakt te hebben zijn we begonnen aan de terug weg, eerst de klim omlaag (ja .... Maud was nu wel van de partij) en toen nog de 2 uur hike terug om bij het busje te komen. We hadden beide wel pijn aan onze voetjes, maar dat was het allemaal meer dan waard!

Op naar het laatse avontuur van onze reis.

Tot snel,

Groetjes Roy en Maud