Northern Island, New Zealand

27 december 2015 - Auckland, Nieuw-Zeeland

Met de boot over naar Wellington was een aparte ervaring, er waren zelfs vrachtwagens met koeien en schapen aan boord (en natuurlijk onze Mr Lucky camper). Eenmaal aangekomen in Wellington zijn we naar een camping gegaan, nou ja, camping, het was een parkeerplaats met openbare toiletten en een mooi uitzicht over Wellington by night. De dag erop zijn we eerst naar de stad gegaan naar een uitzichtpunt, maar het weer was niet goed en hebben besloten om kilometers te maken om naar een volgend dorpje te gaan. Het was fijn weer uit de drukte te zijn, dit waren we niet meer gewend. Aangekomen in Wanganui zijn we weer op een parkeerplaats beland. De volgende dag zaten we aan het ontbijt in de camper, plots kwam er een vrouwtje op de camper kloppen om ons uit te nodigen voor een charity markt. Hier werden allemaal spullen, eten en drinken gratis weggegeven, een erg leuk idee. We hebben ook spulletjes verzameld om weg te geven en hebben zelf twee boeken geruild. Hierna zijn we weer doorgereden naar het Tongariro national park. Hier hebben we geslapen in the middle of nowhere, hiervoor moesten we over een onverhard straatje om uiteindelijk bij een kleine open ruimte de camper neer te zetten. We hebben eten gemaakt en ons voorbereid op een mooie flinke wandeling de dag erna. Die dag vroeg op om op tijd op de parkeerplaats te zijn van het begin van onze wandeling. Het was erg koud in de ochtend maar eenmaal aan het lopen werden we wel weer warm. Roy was op het "geweldige" idee gekomen om een actieve vulkaan te gaan beklimmen. Omdat hij erg vastberaden was en Maud hem niet alleen wou laten gaan hebben we dat maar gedaan.

We zijn daarna naar Lake Taupo gegaan, hier is vanalles te doen, dit is een erg toeristisch stadje. We hebben gelunched bij het water en zijn we bij een look out punt geweest, erg mooi. Een beetje uit de stad lagen de Huka Falls, dit is een mooie heldere waterval met een flinke stroming. Via de scenic route (Thermal Explorer Highway) zijn we richting Rotura gereden, onderweg gestopt bij een mudpool....bah wat een stank. Ook hebben we in de stad het geiserpark (kuiranu park) bekeken, erg apart, en natuurlijk weer een lekker geurtje! We wilde ook nog naar een ander park waar een hele grote geiser (Te puia Pohutu Geyser) zou zijn. De prijs vonden we echter te duur, daarom hebben we stiekem door het hek naar deze grote geiser gekeken (natuurlijk....echte backpackers). Vervolgens de Red Woods Californian trees bekeken, dit zijn allemaal inmens grote bomen, allemaal keurig op een rijtje, dit was leuk om te zien. De dag erna zijn we richting Mt Maunganui gereden, hier hebben we weer een klim gedaan om weer prachtig uitzicht (360gr) te bewonderen. Onderweg zijn we gestopt bij watervallen en een cave, dit was natuurlijk ook weer prachtig. Elke dag zien we weer een heleboel, hier in dit land is er gelukkig op elke 30 km wat te zien. Wij zijn die nacht gaan slapen op de film set van de Hobbiton.....deze film (en natuurlijk Lord of the Rings) gebruiken heel veel natuur shots van New Zealand. Via Putarura (blue springs, erg mooi) en tokoroa (talking poles project--> inspiring community different cultures) zijn we naar waitomo glow worm caves gegaan. HIer hebben we een dag tour geboekt waar we hebben geabseild, black water tubing in the caves en natuurlijk de glowworms hebben bekeken. Op het einde moesten we een rots beklimmen omdat we anders de cave niet uitkwamen. Deze was een steil en glad maar het is ons gelukt. 's avonds hebben we bij Opaurau Road house geslapen, dit was een cafe/winkel/restaurant waar ze gratis camping aanbieden. De eigenaar was heel erg aardig en vertelde dat hij dit speciaal voor travellers had opgezet. We hebben zelfs een gratis broodje gekregen. In de ochtend had Roy een typisch niew zeelands gerecht genomen, Whitebait.....Nou ... dit was me toch wat. Een lekker ommelletje, maar zodra je het ommelletje omdraaide kekken zeker 100 vissenoogjes je aan. roy was heel dapper en heeft het opgegeten, Maud durfde niet...! We kregen van de eigenaar een schep mee om in Kaiwha beach een gat te graven. Dan komt het warme water naar boven en kun je daar lekker in poedelen. Dit was erg grappig om te doen, en de geur viel wel mee ivm de wind op het strand. We zijn daarna naar Te Ahora gereden om nog een geiser te bekijken, maar dit stelde helemaal niks voor. De volgende dag zijn we naar the old goldmine factory (Krangahake gorge disused rail track) gereden. Dit was erg mooi om te zien, een goud fabriek midden in de bergen, deze werd natuurlijk al een tijd niet meer gebruikt. We zijn gaan overnachten in Cooks beach, vanuit daar zijn we de volgende ochtend naar Cathedral cove gereden. Hiervoor moesten we nog een flinke wandeling voor maken om tot daar te komen. We hebben hier een hele grote sting ray vanuit het strand gezien. De Cove was op zich niet ineressant, de omgeving was wel prachtig. We hebben daarna flinke kilometer gemaakt richting Auckland want we wilden nog een stuk van het noordelijke gedeelte van het noordereiland zien. We zijn In orewa gaan overnachten, dit was een klein gezellig toeristen stadje. De dag erna hebben we in het stadje ontbeten en zijn we naar Mangawahi Heads gereden waar de waiphu coves in de buurt lagen. Hier konden we zelf de grot bekijken en de glow worms zien, dit was weer prachtig, net een sterrenhemel. vervolgens zijn we doorgereden naar Whangarei, hier zijn we naar een kroeg gegaan. Hier hebben we twee mensen leren kennen die ons een slaapplek hadden aangeboden. We hebben die avond met hen doorgebracht en 's avonds hebben we de camper bij hen neegezet. Ze hadden nog een heel diner voor ons gemaakt, erg lekker en tijdens het diner kwamen we op de 'hangy'. Wij wisten niet wat dat was, ze hadden ons daarom meteen uitgenodigd om mee te gaan naar hun familie de volgende dag om dit mee te maken. Wij hadden zoiets van huh? Kerst ben je toch samen met je eigen familie en neem je toch niet zomaar mensen mee? Dat was helemaal geen probleem en iedereen zou het geweldig vinden. We hadden niets meer op de planning staan, behalve terug rijden naar Auckland om de camper af te leveren, dus we besloten om de volgende dag mee te gaan. We zijn toen in ons campertje gaan slapen en de volgende ochtend stond er alweer een ontbijt voor ons klaar. Erg leuk allemaal. Vervolgens klaargemaakt en achter hen aangereden naar Dargaville waar de moeder woonde. Iedereen heette ons van harte welkom, de halve familie was daar (ooms/tantes/neefjes/nichtjes/broers/zussen) en ze waren allemaal erg geinterreseerd. We hebben de dag daar doorgebracht en weer kwam de 'hangy'ter sprake. Iedereen was verbaasd dat we niet wisten wat het was en moesten toch nog echt nog een nachtje blijven om het echt mee te maken (wij dachten zelf dat het op kerstavond was ipv eerste kerstdag). Wij hadden zoiets van oeps, maar goed we hadden nog tijd dus we wilden dit graag meemaken. Hiervoor moesten we om 4 uur in de nacht op om naar Kaihu te rijden, hier woonde een ander familie lid die veel grond had en de hangy ging voorbereiden. In principe is een Hangy een diner klaarmaken in de grond, dit komt van de maori cultuur (deze mensen kwamen uit deze cultuur) . Ze graven eerst een gat in de grond, gooien daar stenen in en dan hout. Vervolgens wordt het hout aangestoken zodat de stenen warm worden. Als het hout zover is opgebrand en de stenen warm zijn wordt al het as weggeghaald en kan het eten erin, dit wordt vervolgens op een bepaalde manier afgedekt. Wat je eigenlijk creeert is een stoom oven. Het duurt heel lang voordat alles gaar is. Tijden het wachten zijn roy en ik nog naar de big tree (tane mahuta) geweest, deze wordt de lord of the forest genoemd omdat het de oudste boom in new zealand was. Bij terug komst hebben we geholpen het eten uit de grond te halen en we mochten zelfs als eerste het eten opscheppen omdat we ere gasten waren! Het was echt geweldig om zo de kerst te mogen meemaken en wat een hartelijke mensen!! Heel leerzaam ook om met al deze mensen te praten en vooral over waar ze vandaan komen, erg apart. Helaas moesten we afscheid nemen om richting Auckland te rijden. In de stad wilde we nog ergens bier kopen om op eerste kerstdag samen nog een biertje te drinken. Nergens te krijgen natuurlijk, een man in de winkel sprak ons aan en zei dat hij thuis nog wel wat had staan. Wij , uh ok... dus achter hem aan naar zijn huis. Had hij inderdaad nog een paar biertjes, hij verontschuldigde zich zelfs ook nog dat hij er niet meer had. Wij hadden zoiets van hallo, je helpt ons al genoeg en hartelijk dank voor alles. Daarna zijn op dezelfde plaats gaan overnachten als de heen weg (Orewa). We hebben de sterren nog bekeken en zijn gaan slapen. De volgende dag moesten we helaas onze Mr Lucky inleveren. We hebben eerst de spulletjes bij een hostel gedumpd en toen naar de plek gereden waar we ons huisje moesten inleveren. De laatste nacht (2e kerstdag) was ook nog erg gezellig. We zijn in Auckland naar een bar gegaan waar live muziek was, er werden zelfs plaatjes nagespeeld die we aangevraagd hadden. De kerst was een prachtig en erg unieke ervaring en een zeer mooie afsluiter van nieuw zeeland.

Op naar Rio for New Years Eve.....

Groetjes Roy en Maud

Foto’s

6 Reacties

  1. Dion en Sanne:
    15 januari 2016
    Wat geweldig weer dit te lezen!!gaan er iedere keer weer voor zitten!geniet nog even van deze mooie ervaring!!liefs dion en sanne
  2. Els van den Brink:
    16 januari 2016
    Geniet altijd weer van jullie verhaal,een ervaring voor het leven!!!!!!!
    Gr. Tante Els
  3. Wiel & Tiny:
    20 januari 2016
    Maud & Roy
    Wat een prachtig verhaal weer . Wat een ervaringen en indrukken jullie allemaal opdoen, dat vergeet je je hele leven niet meer. Geniet er nog van want "het einde is in zicht" (figuurlijk natuurlijk)
  4. Desiree en Hans:
    23 januari 2016
    Volgens mij is Nieuw Zeeland ook wel mijn land!
    Super wat jullie allemaal beschrijven en meemaken!
    Have fun nog in Chili en Peru
  5. Harry en betty:
    25 januari 2016
    Geweldig wat een fantastisch avontuur geniet er nog van.
  6. Henk:
    26 januari 2016
    Peru staat ook op mijn bucketlijst!!!!
    Bijna thuis, daar verheug ik me op, liefs Jose